سلام بر مولای مهربان شیعیان حسین
فرازهایی از دعای زیبای عرفه – دعای امام حسین در عرفات:
خداوندا من مشتاقانه به تو گرایم و به مقام پروردگاریت گواهی دهم، اقرار کنم به اینکه تویی پروردگار من و به سوی توست بازگشت من.
وجودم به نعمت خویش آغاز کردی پیش از آنکه چیزی درخور یاد باشم.
از خاکم آفریدی و زان پس در تیره پشت (پدرانم) نشاندی، و هماره در طول روزگاران گذشته و سده های سپری شده از تیره پشتی به زهدانی کوچیدم و از سر مهر و لطف و احسانی که بر من داشتی به دوران حکومت پیشوایان کفر که عهد تو شکستند و با فرستادگانت ستیزیدند به جهانم نیاوردی،
بلکه بر من مهر و رأفت آوردی و هنگامی به عرصه جهانم آوردی که زان پیش ( زمینه و اسباب) هدایتم فراهم ساختی و در آن، نشو و نمایم دادی. در حالی که پیش از این هم با رفتار نکو و نعمتهای شایانت به من مهر آوردی.
...
آنکه تو را گم کرد چه چیزی یافت؟! و آنکه تو را یافت چه چیزی گم کرد؟!
هر که عوض تو به دیگری پرداخت به ناکامی رسید و آنکه از تو گسست و به دیگری پیوست زیان برد.
چگونه به غیر تو در خواست شود در حالی که شیوه احسان و بخشش خود، دگرگون نساخته ای؟
ای آنکه شیرینی همدمی و انس خود به دوستانش چشانده و آنها ستایشگرانه در خدمت او؛ و ای آنکه جامه شکوهش بر قامت دوستانش پوشانده و آنها در پیشگاهش آمرزش خواهانه ایستاده اند.
تویی بخشنده پیش از درخواست خواستاران؛ و تویی بسیار بخشنده که پس از هرچه بر ما بخشی همان را از ما قرض خواهی.
...
ای آنکه به مهرت (بر عرش فرمانروایی جهان هستی) استیلا یافتی به طوری که عرش در ذاتت، پنهان شد؛ پدیده ها را پدیده های دیگر محو کردی و اغیار را با محیط های فلک نور نابود ساختی
ای آنکه در سراپرده عرشش نهان شد از اینکه دیده ها او را یابند.
ای آنکه با زیبایی و روشنی کاملش تجلّی کرد، پس عظمتش از استواری تحقق یافت.
چگونه نهان باشی که تو عیانی؟ یا چگونه غایب باشی که تو ناظر حاضری؟
همانا تو بر همه چیز توانایی و ستایش از آن خداوند یکتاست.
یا رب الحسین! بحق الحسین، اشف صدرالحسین، بظهورالحجة
